SZWECJA • FOTOGRAFIA • SLOW-LIFE
-
Co się stało?
Kilka lat minęło od mojej ostatniej publikacji tu. Co się zmieniło?
-
Pochyl się nad psem
Wracamy po spacerze do domu. Przed wejściem do bloku stoi facet, też z psem. Tenże piesek przysiada sobie w wiadomej pozycji i wiadomo co robi. Ja przystaję, obserwuję, czekam. Pies kończy, facet idzie dalej. Pajac. Wołam gościa: – Przepraszam! Nie sprząta pan po psie? – Yyy… nie mam czym. – Ja mam. – Tu wyjmuję
-
A jesienią chodzę tak…
Przyszła i pewien czas zostanie. Zimna jesień zawitała w moje okolice. Czas na ciepły koc, ciepłą herbatę, wg internetów również na ciepłego kota, na kanapę i do widzenia świecie, witaj nicnierobienie. Ta pora roku taka jest. Rozleniwia. Człowiekowi zimno, tupie, pociera dłonią o dłoń i myśli o tym, że dopiero co było ciepło, więc teraz
-
Bo Ty się boisz… ćmy
Mając ok 7 lat usłyszałam, jak moja kuzynka przeklina rozmawiając z kolegą. Powiedziała, cytuję: „Za chuj bym na niego nie wsiadła” (on to motocykl). Dziewcze to było bodajże 5 lat starsze ode mnie. I ja, w moim małym przepełnionym wtedy jeszcze dobrocią, troskliwo-misiowym serduszku, doznałam szoku i wzburzyłam się na jej słownictwo. Tak, wiedziałam co
-
Historia niczego nas nie nauczyła.
W myśl zasady nie znam się, to wypowiem się, na fali tematyki uchodźców, dorzucę swoje trzy öre. Wielu moich znajomych zwraca na to uwagę, a to znaczy, że obracam się widocznie w odpowiednim towarzystwie. Na co? Na internetowy zalew treści rasistowskich, nawołujących do burd, wywijania nożami, wręcz posłania (tak, bylam kurwa w szoku) wspomnianych uchodźców
-
Hej då wakacje
Skąd wiem, że skończyły się wakacje? Stąd, że pogoda się zepsuła, ciagle pada i alejami strumienie wody płyną. Stąd, że wszyscy rodzice informują nas z radością, iż ich pociechy rozpoczęły właśnie rok szkolny. Stąd, że w środkach komunikacji w godzinach porannych zaczęli pojawiać się małoletni w sporych ilościach. Stąd, że znajomi pytają mnie o plany
-
Gabinet Osobliwości z drugiej ręki
Kończę czytać i siedzę z niezdecydowanym wyrazem twarzy. Czasem trafiam na książkę, która wzbudza zarówno fascynację jak i obrzydzenie. Utwór wciągający czytelnika w odmęty nieprzeniknionych warstw a jednocześnie sprawiający, że chce się od niej uciec, by powrócić. Zdziwienie, to właśnie towarzyszyło mi kiedy zamknęłam „Second hand”. Zdziwienie i delikatne rozczarowanie. Jednak spodobała mi się jej
Na moim instagramie możesz zobaczyć jak rozwijam pasję fotograficzną i towarzyszyć mi w tej przygodzie, nie tylko w Skandynawii.
Trudno się przyznać do tego, że się nie ma racji.
Zwłaszcza jeśli nie miało się racji przez bardzo długi czas.
Fredrik Backman, Mężczyzna imieniem Ove
przystanek59.com 