Komunikacja miejska w Sztokholmie

uvtddbh

Mianowicie: czym się przemieszczać, jak, za ile, jaki czas ważności mają bilety i co może pomóc.

*aktualizacja postu w związku ze zmianami cenowymi SL w styczniu 2017

W stolicy Szwecji jest kilka opcji przemieszczania się komunikacją właśnie, np.:

  • Metro (Tunnelbana)
  • Tramwaj (Lokalbana)
  • Pociąg miejski (Pendeltåg)
  • Autobus (Buss)
  • Łódź, prom (Båt)

Przeczytaj też: Wyspa Gotlandia – warto ją zobaczyć!


Głównym węzłem komunikacyjnym jest T-Centralen, czyli dworzec centralny. Przejeżdżają przez niego wszystkie nitki metra i pociągów miejskich, w tym jeden pendeltåg dojeżdzajacy z lotniska Arlanda, autobus z lotniska Skavsta oraz zwykłe miejskie busy w sporej ilości. Dojazd można ustalić z pomocą aplikacji STHLM Traveling – SL Planner(klik!), sama z niej korzystam ileś razy dziennie i jest (prawie) niezawodna. Przypomina jakdojade.pl, poruszanie się po niej jest dość intuicyjne. Języki aplikacji to szwedzki i angielski. Po kliknięciu na konkretną trasę, pokazuję się widok jak poniżej, czyli jak się przesiąść, ile trwa podróż z miejsca A do B a potem do C etc. Po kliknięciu na nazwę naszej stacji/przystanku pokazuje się mapa, można skontrolować gdzie się jest, jeśli opcja nawigacji w telefonie jest włączona. Mapy same w sobie są bardzo dobre, przypuszczam, że zasysane z GoogleMaps. Jak widać, aplikacja pokazuje również jaki bilet należy nabyć, a po kliknięciu  na to pole, możemy skontrolować cenę oraz kupić go za pośrednictwem sms-a.

uo2zsvp
Aplikacja STHLM Traveling – SL Planner  

Żeby pojeździć trzeba mieć oczywiście wspomniany bilet, który sam w sobie obowiązuje w całej komunikacji miejskiej. Można się przesiąść z metra na autobus, z autobusu na prom a dalej na tramwaj. Ważne żeby zmieścić się w biletowym limicie czasowym.

ce0rqar
Mapa linii metra, pociągów miejskich i tramwajów. Źródło: http://www.sl.se

Dla dłuższych tras warto zaopatrzyć się w plastikową kartę SL, przypominającą kartę kredytową. Do nabycia w kioskach i przy bramkach za 20 koron. Moja już jest trochę wysłużona i jak widać na zdjęciu poniżej, przybrudzona permanentnie, obecne mają różne kolory, nie tylko niebieski, i nowszy design. Kartę można załadować na zasadzie biletu sieciowego (okresowo) lub też na określoną kwotę (100-1000 koron). Przy załadowaniu gotówkowym będzie pobierana określona kwota za bilet z karty przy przejściu przez bramkę.

Czas pojedynczego biletu od pierwszego odbicia to 75 minut, kosztuje on 30 koron. Można w tym czasie przesiadać się i odbijać kartę w kolejnych bramkach lub w autobusach, ważne żeby nie przekroczyć tego czasu. Po 75 minutach następne odbicie karty skutkuje policzeniem kolejnego biletu, również na 75 minut. Z jednego karty może w ten sposób skorzystać kilka osób, jednak jedynie jeśli odbijamy bilety gotówkowe, jeśli jednak kupujemy bilet okresowy, każdy musi mieć swoją własną.


Przeczytaj też: 24 DARMOWE muzea w Sztokholmie!


Bilety pojedyncze można też kupić w wersji papierowej w kioskach i budkach informacyjnych, przypominają kartę, ale są papierowe, z grubszego kartoniku i wyglądają jak wizytówki. Taki bilet też odbija się w czytnikach. Ten bilet, mimo iż obowiązuje również 75 minut, kosztuje 43 korony. Podobnie jak bilet kupiony w automacie obok bramek, wygląda inaczej, jak paragon kasowy, kosztuje 43 korony, obowiązuje 75 minut. Tak samo ma się sytuacja z biletem kupionym w aplikacji na telefony komórkowe. Opłaca się więc bardziej załadować na kartę określoną kwotę i korzystać z plastiku. Lub załadować bilet okresowo, np. na 3 lub 7 dni i korzystać bez ograniczeń.

eerhlon
Karta SL

Bilety czasowe?

  • 75 minut – ceny w zależności od rodzaju biletu, podaję w tekście powyżej
  • 24h – 120 koron
  • 72h, czyli 3 dni – 240 koron
  • 7 dni – 315 koron
  • 30 dni – 830 koron

Tutaj pozostałe okresy i ceny –  oficjalny cennik SL (Komunikacji Miejskiej)

Odpowiednio dla dzieci w wieku szkolnym i studentów bilety długoterminowe mają obniżone ceny. I dodatkowo, dzieci do 6. roku życia, pod opieką dorosłych, jeżdżą za darmo. Po ukończeniu tego wieku muszą już mieć bilet. Wyjątkiem są weekendy, kiedy to takie dziecko do 11. roku życia, pod opieką osoby powyżej 18. lat, również jeździ bez biletu. Wydawało mi się, że seniorzy powyżej pewnego wieku także posiadają ten przywilej, jednak pracownik czatu SL poinformował mnie, że darmoszek dla nich nie ma.

Czy to kartę, czy bilet kupiony w sklepie lub budce przy bramkach (o tym zaraz) przykłada się do czytników. AUTOBUS – wchodzi się pierwszymi drzwiami i od razu obok kierowcy zamontowane są dwa czytniki, przykładamy kartę i pakujemy się dalej. TRAMWAJ – tu sytuacja wygląda trochę inaczej. Podróżny wsiada, a po czasie podchodzi obsługa z czytnikiem sprawdzając bilet. Nie trzeba za nimi ganiać, sami podchodzą. METRO I POCIĄG – bilet „odbijamy” przechodząc przez bramki. Między stalowymi słupkami jest plexi, która to odsuwa się kiedy przyłożymy kartę na ekran z zieloną strzałką po naszej prawej stronie. To bardzo ważne, jeśli ktoś zaatakuje lewą, otworzą się sąsiednie drzwiczki i już raczej nie zdąży dobiec zanim się zamkną. A po użyciu karty, nie można tego zrobić drugi raz, trzeba odpowiednio odczekać. I kolejna istotna informacja, przechodzi się tylko tam, gdzie są zielone strzałki na bramkach. W miejscach ze znakami zakazu, przechodzą ludzie z drugiej strony bramek, czyli ci wysiadający, a nie chcemy się przecież odbić od plexi, albo czym gorzej, od małej struchlałej staruszki.

epwz8zw
Bilet przykładamy po prawej stronie do czytnika, takiego jak na zdjęciu, lub płaskiego ekranu z zieloną strzałką.

Jak wspomniałam, bilet można kupić za pośrednictwem sms’a, aplikacji, w kiosku, u kierowcy autobusu (tylko jeśli mamy odliczone pieniądze), w automatach przy bramkach oraz w informacji. Tam również, jeśli mamy jakiekolwiek wątpliwości, pytania, nie wiemy jak dojść i czym jechać, można uzyskać pomoc.

s8xarsg
Po prawej stronie budka informacyjna, tam też można kupić bilet lub doładować kartę. Dwie bramki po lewej są dla wysiadających, można zauważyć znaki zakazu wejścia.

Udanej podróży po Sztokholmie!

 

 

P.S. Jeśli pojawiają się jakiejś pytania i niejasności, można pytać.

P.P.S. Ten wpis rozpoczyna serię „Skaniedziałek” czyli poniedziałki z kawałkiem Skandynawii. Mam nadzieję, że informacje będą interesujące dla tych nieplanujących wyjeżdżać, a dla podróżników odwiedzających ten zakątek – przydatne.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s